Hu Hu Diye

Hu Hu Diye Asrım eylüller getirdin soldu gülüm Dertlisin gönlüm Derdin gül Hu hu diye Yunus gibi yan gönlüm Bilinmese de olur dağlar başında kaldığım Asrıım güzellikleri solduruyor Çöldesin ey gül Ağlamalıyım Göz yaşlarımı akıtmak için toprağına su diye Gül davam Esareti ezen davam Gönlümün gülüsün Azaplı büyüdün bu çölde Minnet etme ne insana ne çöle Ağaç kuru su su diye Çölde Bu dünya misafirini kovar... Fanisin Ağaç kurur Sen de susarsın gönlüm Öl hu hu diye Hu diyen ölmez İyilik beklenmez bu dünyadan Güllerin var gönlüm... şarkılar söylüyorsun Bülbül kadar bir şeysin gönlüm Deli rüzğar eserse görürsün gününü Ne olursun düşündün mü hiç Gir şu kafese Kalmışsın nefes nefese Dertli olmayan var mı bu dünyada Fanisin Bülbül kafese Kulak ver bu sese Bülbül kafese Öl hu hu diye Asrımın yüzüne bu çölüme damlasaydı bir gül Yeterdi bana Hep somurttu bana o üvey anne Bilinmese de olur küçük bir yunus olduğum. Öleyim hu hu diye Türbem dikilmese de olur... Mezarım bilinmese de...