İbret

Olmak istiyorsan her zaman gözde Yeterki yürü sende doğru izde Yıkıcı olma yapıcı ol sende O zaman konuşulursun hep dilde. Düzenbazlığa karıştığın gün Sende Fizana olursun sürgün Toprak üstüne atıldığı gün Kabirde azap çekersin her gün. Gitmek varken dosdoğru yolunda Kaybeden sen olursun sonunda Birde yedinmi büyük bir damga Kazandım sanıp,kalırsın darda. Ne yazar sel önüne koysanda set Neye yarar ettikten sonra gıybet Kurtarmaz da seni bu kadar servet Bazen kin kusup etsende nefret Kopacak eninde sonunda kıyamet Canımız değilmi dünyada emanet Başımıza gelsede hep musibet Yinede almıyoruz bizler ibret.