İçre
İÇRE
Yunus gibi bende bir ben,
Saklar durur özde bu ten.
Kara toprak beyaz kefen,
Sarmadıkça sırdır içre.
Beden ruhu kılmış mahpus
İnletiyor mahsus mahsus
Dost kalbine bir kaygısız
Girmedikçe dardır içere.
Kul ne gerek iş günahla.
Terk eyle gönül ferahla
Ol yürekten derin ah la.
Yanmadıkça, kordur içre.
Coşkun su gibi çağlayan,
Sarıp yaralar bağlayan
Sevgi birliği sağlayan
Ölmedikçe nurdur içre.
Teni diri nefsi ölü,
Sevgi ile açmış gülü
Sarat altı ateş çölü
Geçmedikçe zor dur içre.
Hak’tır âlemi yarattı.
İçini bezdi donattı.
Kalbimize nuru kattı
Biledikçe ardır içre.
Yusufoğlu eğlenmen bak.
Hak aşkıyla yüreğin yak.
Mahşer günü yüzümüz ak.
Gelmedikçe zardır içre.