İhtiyar

Uzağı yakını göremiyor şu gözler, Kalkamıyorsun yerinden, tutmuyor dizler, Ne yapsan nafile bunlar acı gerçekler, Artık bunları kabüllen diyorlar ihtiyar. Nasıl geçmiş bunca zaman bunca ömür, Yinede yaşlanmıyor içimizdeki gönül, Verselerde sana Nobel değerinde ödül, Gençlik elden gitti, gelmez diyorlar ihtiyar. Nasılda geçmiş bunca zaman kolay dile, Hasret duyarsın yinede bir tek güle, Sormuyorlarsa hatırını birde hele, Sen yaşlanmışsın artık diyorlar ihtiyar. Gönül istemezmi? hep genç kalmak, Mutluluğu huzuru hep tatmak, Zor gelsede insana yaşlanmak, Bunlara alış artık diyorlar ihtiyar.