İkimiz De Şair Olduk
Sen sadece sokaktaki çocuğun
Su alan delik ayakkabısından
Soğuktan donmuş minik ellerinden
Vıcık vıcık çamurlu,taş yollardan
Bahsettin hep,şüpesiz bunlar doğru…
Fakat ben damdan akan damlalardan
Damlalara sarılıp yatanlardan
Soğuktan morarmış minik ellerden,
Çıplak ayaklarla sayısız kere
Korka korka basıp sert yere
Yürüyenlerden bahsetmedim,yaşadım.
On kilometre uzağa ayazda
Köpek havlamaları arasından
Sarp dağlardan,derelerden geçerek
Yayan,kitapsız,deftersiz,kalemsiz;
Önlüksüz,ilkokula gidenlerden,
Bahsetmedim,yaşadım ben.çok kere.
Ben hem yağan karın hem de yağmurun
Romantik oluşundan bahsettim,
Hem de bunun çilesini çektim.
Hem semere bindim hem eyere.
Sen bunlardan sadece bahsettin,yaşamadın
Sonuç,ikimiz de şair olduk;
Bir tek farkla:Sen bir,ben iki kere