İlham
Saat üçbuçuk,geceyarısı
Son durak,son otobüs
Açıldı birden kapılar,
Bir umutla bakıyordum,zifiri karanlığın arasından
Gözyaşlarım birer birer süzüldü yanağımdan
Ömrüm yavaş yavaş tükenmekte
Zifiri karanlığın,köhne köşesinde
Bulmadığım ve kuramadığım cümlelerle
Değişik duygular içindeyim,hayatın bu vefasız yerinde
Kırgındım hayatın görünmeyen yüzüne
Aşıktım hayatın o, tatlı yüzüne
Kalemimden çıkan her kelime
Hayata anlam katıyordu bir nebze
Esti rüzgar yaş ile
Yandı yürek aşk ile
İsmini gömdüm ruhumun derinliklerine
Zalim dünyanın,meçhul vaktinde
SUSKUN ŞAİR