İnsan Resmi

Yeraltı günleri bunlar Kör yılı köstebek ayı Siyah önlüklü bir güneş Ayazda okula gidiyor Dizilmiş burubları iki keçe Islıklıyorlar bebeyi Çepeçevre boynumda sıçandişi bir bahçe Oynuyorlar iki Roma bir Paris bir Peking Karım en soğuk harbi seviyor Çocuklarımızdan Yaşamların kapısında kuyruk olmuşuz Önde emirerleri piçler sütsüz analar Akşam oldu memur çıktı kapıya Mal gelmedi bugün dedi kapatıyoruz Dilekçeyim masalar odalar arasında Yürek değil, sol yanımda on altı kuruşluk pul Usulsüzüm yolsuzum Bir uçak geçti üstümden kıçında yakamozu Çakılmıştır yere çoktan toprakta bir çelik bitki Fala mı baksam koparıp çiçeklerini Düştü mü düşüyor mu düşecek mi Yeşiller içre bir insandan önceleri Sağda bir dağ solda bir çay çamaşır yıkayan kadınlar Dolaş şimdi çevresini yitirmiş insan resimleri gibi Can YÜCEL