İnşirâh

Cemreler düştüğünde ağaç baharı bilir Tomurcuk budaklara gelince bulur ferah Nasuh tövbe edince dualar ile gelir Susamış dudaklara gönüllere inşirâh Kulluğunu bilip de verilen rızkı hak et Kuraklık olduğunda kaçınılmaz felâket Er-Rezzâk sıfatıyla verdiğinde bereket Dolacak başaklara hazine gibi gümrah Rızkı daralan insan bazen bulamaz aşı Sığınır Mevlâ’sına sıkıştığında başı Duâ ve niyazlarla akarsa gözden yaşı Tutulan adaklara şükür elhamdülillah Dil düşünce arası her şey gizli lisanda İnsana mahsus olan bu en güzel ihsanda Hakk’ı aradığında bir yol bulur insan da Su gibi çoraklara ulaşır o an felâh Rahman izniyle durur havada duran kuşlar O yardım ettiğinde düzdür bütün yokuşlar İnananın dilinde her şey onunla başlar Bal gibi damaklara lezzet katar bismillah Türkmenoğlu diyor ki; dünya bilmez dur durak Elinden geleni yap sonra Rabb'ine bırak Kulluğunu terk etme olma hiç gözden ırak Gönülden ıraklara süveyda olur siyah Şükrü Atay (Türkmenoğlu) inşirah : gönülde duyulan ferahlık felâh : kurtuluş gümrah : bol, gür süveyda : kalpteki siyah nokta, kalp kirliliği (tasavvufta) Şiir 7*7 14’ lü hece ölçüsü ve çift ayaklı olarak yazılmıştır.