İstanbul

Ah……Istanbul,yağmura tutulmuş geçmişin Sele kapılmış yok oluyor,o farklı silüetin. Yedi tepesine oturttuğun,sarayların,camilerin,mesire yerlerin, Sonunu hazırlıyor. Gönül koymuş neden bilmem,sana geleceğin. Huzurunu bozmaya yeltenmiş, Sesler,gökdelenler,seni bilmeyenler Daha neler neler…. Düşünüyorum….. ! Nerede Sinanlar,Hacı Arifler ? Ve hatta hatta Divan Şiirinden, Hoş sada akisler. Bir yağmur dersin sadece yağmur. Üstünde ıslanıyorum hüznüm ile Sürükleniyorum bilinmeyene… Gözlerim yorgun ve mahmur… Yetişemedim seni gören gönüllere Ah..! bir bilsen Istanbul, Eski seni arıyor her daim Seni sevenleri temsilen,acizane BEN……