İstanbul Beyitleri-1

İstanbul derin lügat, o ne büyük mânâdır Zemheri bahçesinde açan gül-i rânâdır Bir tablodur İstanbul; baharında, güzünde Bütün güzellikleri birleştirmiş özünde İstanbul, güzellerin kalbini yoklayandır Hayatın sırlarını içinde saklayandır İstanbul dendiğinde hissiyat kalkar şaha Bu şehre âşık olan ayrılamaz bir daha İstanbul kafeste kuş, bülbül misali öten Onlarca hükümdara odur yârenlik eden Asya'yla Avrupa'yı birleştiren köprüdür Üzerinden attığı Bizanslının kibridir Türkiye bir bedendir, İstanbul içinde can Yaşayan bir tarihtir cami, çeşme, saray, han... İstanbul hakikattir, gayrisi hep yalandır O ki bedeni aşıp kalplere yol bulandır İstanbul'da yaşamak talihtir, imtiyazdır Üstünde yaşamaya yüz sene bile azdır Fatih'in emaneti, hisarlarda bir burçtur İstanbul serlevhadır, hem sebep hem sonuçtur Yahya Kemal'e "Aziz", Necip Fazıl'a "Can"dır İstanbul gençlik çağı, büyük bir heyecandır Yedi tepe üstünde hayatın incisidir Güzellik yarışında dünya birincisidir Sadra şifa vermekte kubbeler, minareler... İstanbul'dan uzakta iyileşmez yareler İstanbul nikâhımız, ebedî Türk vatanı... Ona sahip çıkmazsan incitirsin atanı Bolluk ve berekettir, bir ebr-i nisandır o! Cenab-ı Hakk'tan bize büyük bir ihsandır o! M. NİHAT MALKOÇ