Kabahatin Çoğu Hepimizin Canım Kardeşim

KABAHATİN ÇOĞU HEPİMİZİN CANIM KARDEŞİM Nazım’ın dediği gibi “midye gibisin kardeşim Midye gibi kapalı ve rahat…” değilsin aslında her zaman “Akrep gibisin kardeşim, korkak bir karanlık içindesin akrep gibi...” de değilsin üstelik Hadi, bir iki mısra da biz katkı yapalım; “ceviz gibisin kardeşim Dalından düşünce Ağır bir taş ya da okkalı bir çekiçle bindirince tepene Öyle hemencecik “çıt” diye kırılan Ve işin daha da kötüsü; Korkudan kendi kendine kırılan içi boş bir ceviz gibi…” de değilsin hani… Tamam “Dünyanın en tuhaf mahlûku…” olabilir şu insanoğlu ve kızı Ve fakat “kabahat senin demeye de dilim varmıyor ama Kabahatin çoğu senin canım kardeşim…” gibi de değil yani işin gerçeği… Aşka ve mutluluğa…/ sevinçli bir güne…/ bir düşe Ve gün ışığını gözlerinde saklayan aydınlık bir gülüşe Ve yaşamaya…/ kavgaya…/ ve yarına dair Hiçbir şey gitmiyorsa rayında “Ve hala şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak” Ve hala “yârin yanağından gayrı her şeyde her yerde…/ hep beraber!..” değilsek “Kabahatin çoğu…” neden “senin” olsun “Kabahatin çoğu…” hepimizin “canım kardeşim…” Aralık 2020/ Savaş Karaduman