Kağızman Maralı

Nasıl methedeyim bu güzel kızı Yeşil Kağızmanın Maralı bu kız Çeşminde nehir var, yürekte sızı Feleğin okuyla yaralı bu kız Müjganı peykandır kaşları keman Gözleri yazıyor katlime ferman Biçare gönlüme ondadır derman Oysaki olmuyor oralı bu kız Selviyi çatlatır incedir beli Oğulun balından tatlıdır dili Raks eder havada saçının teli Perçemi yüzüne taralı bu kız Ay ile arkadaş, yıldızdan yüce Güneş gibi parlar karanlık gece Sandım ki kıralım o da bir Ece Gönül Sarayından aralı bu kız Kaderime boyun büker dururum Gözlerimden yaşlar döker dururum Her gün ciğerimi söker dururum Sözleri uyuşmaz saralı bu kız Asaleti yüce sultandır soyu Peşinden gezdirdi bir ömür boyu Bana çok gördü Düğünü toyu Hüseyin’im fakir paralı bu kız Hüseyin Arslan