Kara Kış

Dağların omzuna attın şalını Ne iyi ettin de geldin kara kış! Beyaza bürüdün servi dalını Ne iyi ettin de geldin kara kış! Yolunu gözledik bir yıl boyunca Gün kolay geçmiyor bir bir sayınca Çocuklar sevindi seni duyunca Ne iyi ettin de geldin kara kış! Baharı düşlerken bağımız bizim, Gelinlik giyindi dağımız bizim Soğuktan buz kesti doğumuz bizim Ne iyi ettin de geldin karakış! Kardan adamların aktır yüzleri Ne de şirin bakar zeytin gözleri Gelişinle mutlu ettin bizleri Ne iyi ettin de geldin kara kış! Zamanın nehrinden aktın da geldin Bütün engelleri yıktın da geldin İlâhî fırçadan çıktın da geldin Ne iyi ettin de geldin kara kış! Kimine dert yağar kış geldiğinde Kimine sert yağar kış geldiğinde Yine de mert yağar kış geldiğinde Ne iyi ettin de geldin kara kış! Taştan su çıkardın taşa değince Derdi savuşturdun başa değince Hasreti dindirdin yaşa değince Ne iyi ettin de geldin kara kış! Kış bahçelerinde beyaz gülsün sen! Yüce dağ başından esen yelsin sen! Âşığın sazından kopan telsin sen! Ne iyi ettin de geldin kara kış! Yollara düşünce alıp başını, Çağrıştırdın bize ömrün kışını Ürküttün dalında gönül kuşunu Ne iyi ettin de geldin kara kış! M. NİHAT MALKOÇ