Karadeniz

Karadeniz Karadeniz kara değil aksın bana Tarihden güneşler ver bana Aşığım sana Uzak düşersem hasretinle yanarım... Şefkatlidir şu Karadeniz Kara değil kara deniz Bir yare bakar gibi bakıyorum ona Karadeniz huzur veriyor insana Sınırsız bir nura benziyor şu kara deniz Şu Karadeniz eski bir dostumuz Suyundaki tuz değil içini yakan Asırlardır ne dertlerimizi açtık ona Köpük köpük ne zaman baksam Şu Karadenizin kara sevdalısıyım Köpük köpük ne zaman baksam Gökte bir yıldız ancak onun dengi Her şeyim feda olsun şu Karadeniz’e Bilir misin Karadenizin aşkını Ülkemin yiğidi Karadenizin... Şu Karadeniz’in Köpükleri beyaz gül Karanlığa isyan var onda Kıyılarla sınırlanmaz bir aşkı var onun Gece-gündüz vurur başını kıyılara Boğazdan akar gider okyanuslara Yüklenmiş türkülerimizi … Akar gider okyanuslara dertlerimizle Gökte bir yıldız ancak onun dengi Yıldızların yüzünden nurlu yüzü şu Karadenizin