Karamsarlığın Tozu
Tam bir yol ayrımı girdabında
Başında siyah karamsarlık dumanları
Panik istasyonlarında dolanırken
Düşünceler insanın bileklerini ısırır
İnatçı elem lekeleri çepeçevre ruhu sarar
Yağmur kokusunu hissedemezsin
Dönüşü olmayan yol yoktur
Umut gökkuşağı bir gün uzanır yakınına elbette
Hiç beklemediğin bir anda,
Binmeyi başarabilirsen gökkuşağında bir salıncağa
Özgürce sallanırsın durmaksızın
Yıldız battaniyesi altında dolaşırken
Yaşamın ışıklarını yakalayan
Karamsarlığın tozunu silkeler gönlünden,
Efkâr dolu anıları buharlaştırıp
Vicdanını titreten sonsuz krizlere baş eğdirir
Bir aşk vurur kalbin tam orta yerinden o zaman
Sevda omuzlarında yer alan mevzilerden atılan mermiyle,
Açılır birden zafer yolu
Yeter ki içinde birikmiş tüm öfkeyi
Bir an önce cesaretle yok et
Seğmenoğlu (Dr.Osman Akçay)