Kendime Geldim

Kendime Geldim Acıları yaşadıkça Kendime tabip oldum, Teselli ettim yüreğimi, Ayakta durmayı öğrendim. Herkes iyi günün dostu, Kötü günün seyircisi… Ben ağlamayı sevmem, Kimseye kendimi güldürmem. Hep dik durdum hayatta, Yıkılmadım, eğilmedim. Bir tek hainleri tanıyamadım, Maskelerini göremedim. Her türlü maskenin altında Başka bir yüz saklıymış. Ben dost bildiklerimin İçinde ihaneti fark edemedim. Sinsi gülüşler, Kabadayı havalar… Dost gibi görünenlerin Arasında ne çok yalancı var. Şimdi öğrendim insanı, Sözüne değil, özüne bakmayı. Her gülene dost demem, Her susanı da saf sanmam. Acılar bana yol gösterdi, Yalnızlık beni büyüttü. Kimseye muhtaç olmadan Kendime gelmeyi öğrendim. Şimdi daha güçlüyüm, Daha temkinli, daha sakin. Beni yıkan ne varsa Kendime dönüşüm oldu. Ben acılardan geçtim, Kendimi yeniden buldum. Herkesi kaybetsem bile Sonunda kendime geldim. Fatma Duran