Kim Bilir Bir Gün Olur

Odamın sessizliğinde Yalnızlık şarkıları çalıyor Besteler mutsuzluk gibi, Kelimeleri yine çaresiz Hayaller sarar Dört bir yanımı Usulca dökülür Göz yaşları Sitem ederek Belkide umut ışığı var Karanlık gecenin Parlak yıldızlarında Vuslatın habercisi Sanki Yağmurlar Ve rüzgarın yaprakları Döken hırçınlığı yokmu Üzgün dü şiirlerim Zaten üstüm Başım hasret içinde Sokakda dolaşıyorum Gecen zaman Hep acı veriyor Kalbimde yoruldu Dinlensem kollarında İşte kim bilir bir gün.. Şair Mehmet Demirdelen )