Kimsesiz İle Gariban

30.07.2026 100 okunma
Bir kuru ekmeği katıksız aşı Bilen, ya kimsesiz ya garibandır. Gündüz tebessümlü, gece gözyaşı Silen, ya kimsesiz ya garibandır. Evvel’dir, Bâkî’dir, Ganî’dir, Ganî, Allah’tan gayrısı fânidir, fâni. İçi kan ağlarken dışına, yani Gülen, ya kimsesiz ya garibandır. Neyi var neyi yok paylaşır niye, Olan olmayana vermeli diye. Kendi açken lokmasını ikiye Bölen, ya kimsesiz ya garibandır. Yardıma muhtacın avazı artıp Yalvarsa, üstünü başını yırtıp Yine çığlığına kulak kabartıp Gelen, ya kimsesiz ya garibandır. Şerif’im sık dokur, ince eler de, Neler derim uzatarak neler de! Selâsı kısaysa minarelerde, Ölen, ya kimsesiz ya garibandır. 20 Şubat 2025 İzmir
— (0 oy)
Paylaş: Twitter· Facebook· WhatsApp

Yorumlar (0)

Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz!

Yorumlar moderasyon sonrası yayınlanır.

Şerif Mengütemür — Diğer Şiirler

Tümü →