KIZ ÇOCUĞU

Pabuçlarım yırtılmış yenisini alacak babam yok, Üşüyorum beni koynuna alıp ısıtacak anam yok, Saçlarım darmadağın tarayacak bir ablam yok Ben yetim ben öksüz ben yalnızım arkadaşlar. Elimden tutup beni parka götürecek kimsem yok, Para verip akülü arabaya bindirecek kimsem yok, Başımı okşayıp canım kızım diyecek kimsem yok Ben yetim ben öksüz ben çaresizim arkadaşlar. Seneye ana okul başlıyor beni kim kaydedecek, Farz et kaydoldum Kim götürecek kim götürecek, Her sabah kim bana al kızım buda harçlık diyecek Ben yetim ben öksüz ben zordayım arkadaşlar. Veli toplantıları olacak toplantıda velim olmayacak, Velim gelmedi diye de benden hesap sorulacak, Fakirim şık değilim diye okulda herkes azarlayacak Bu durumda verecek tek cevabım bile olamayacak. Yıllar sonra genç kızlar gibi bende liseli olacağım, Bende zorunlu olarak beden derslerine katılacağım, Herkes spor giyerken sabit kıyafetlerimle olacağım Yanıp tutuşacağım ama dışarıya yansıtmayacağım. Herkesin sevgilisi olacak benim sevgilim olmayacak, Fakirim diye benim yüzüme bir tek kişi bakmayacak, Tek başıma oturup ağlayacağım içim içimi yakacak Kahrımdan ölürken beni benden başkası anlamayacak. ÖSS sınavına girip inşallah sınavı kazanacağım, Kaydım yapılacak ben de üniversiteli olacağım, Herkes ders çalışırken ben gizliden ağlayacağım Soruya cevap yerine çektiğim acıları yazacağım. Mezuniyet töreni olacak herkesin velisi gelecek, Kimim kimsem yok benim için kimse gelmeyecek, Mezun olacağım ama benim yüzüm gülmeyecek Bu acı sahne mezuniyet sevincimi silip bitirecek. Kadrom gelecek yetiştirme yurduna atanacağım, Oradaki kimsesizlere gözüm gibi bakacağım, Herkesi seveceğim çeşitli hediyeler alacağım O zaman belki hayatı sevip hayata bağlanacağım. Bir iki sene çalışıp az çok birikim yapacağım, Üst baş alıp biraz olsun kendime bakacağım, Helal süt emmiş birini bulup âşık olacağım Ve inşallah evlenip mutlu bir yuva kuracağım. Eşime dört elle sarılacağım baş tacı edeceğim, Kızım olacak, görmediğim sevgiyi ona vereceğim, Kızıma çektiğim acıları asla hissettirmeyeceğim Böylece belki inşallah kendime gelebileceğim. İbrahim Akbaş 18 11 2010