Kör
Tam ortada esen bir meltem
Büyüleyici kokusu, adeta pamuk şekerini andıran
dalları
Yapraklarımda görünür bazen bir umudun kaynağı
Gömülür içine, ağlar günlerce
Yaprakları bir avuç kar ile yapılı
Bir o kadar da yaralı
Bazen kalkar yerinden oynar dalları
Bazen kopar umutları....
Bazense tutulur ebedi bir uykuya, yayar dallarını,
döker sararan yapraklarımı...
...
(Serenay Özkan)