Köye Dönüş Hikayesi

Ben ekmeğimi hep taştan çıkardım Yarınları helal aştan çıkardım Her yola girsem, dönerdim köşeyi Kirli fikirleri baştan çıkardım.... Varsın yalakalar çıksın tepeye Boyun eğmem modern ağaya beye Evimi sığdırdım bir kulübeye Villayı, yalıyı düşten çıkardım... Namustan farksızdır alnımdaki ter Namuslu patron hakkımı öder Namussuz kovarsa zoruma gider Ben kendi kendimi işten çıkardım ... Simit alayım dedim son liraya Simitçi, olmaz dedi on liraya Beş daha koy dedi "aha oraya" Almadım, öfkemi beşten çıkardım... Güzel gözlü bir fakire dedim yâr Fakirin gözü de fakire kayar Derince baktım, gözünde para var Bu çürük sevdayı döşten çıkardım... Şu bozuk düzen, çakallar kalesi Özgürüm diyor! çıkarlar kölesi Parayla ölçülür" kim kimin nesi " Ben bu manayı gardaştan çıkardım... Açlıktan korkmam, Rab Rezzak'ım demiş Durma çalış, benim arzım çok geniş Baktım İstanbul'da nasibim bitmiş Rızkımı köyümden, Muş'tan çıkardım... Bezmiştim zaten müdürden patrondan Kendim eker, kendim yerim bostandan Vazgeçtim Kız kulesi'nden, boğazdan Hevesimi kurttan kuştan çıkardım... İşte köylü adamın hikayesi Anlatırken epey titredi sesi Halis'im bu şiir ibret belgesi Yanan yürekteki ataştan çıkardım.. Şiir: Halis Ünlü'ye aittir ✍️