Küçük İstasyonlar

Nedense küçük istasyonların hali İnsana hep hüzün verir Tek başına unutulmuş gibi Ağaç toprak ve demir Cam arkasında solgun yüzlü bir kadın Mahzun gözlerle bakar çekilir Nedense küçük istasyonlar bana Buruk yalnızlıkları tattırır Gurbeti acı acı çalar kampana Kavruk ağaç kara vagon gökte yıldız yalnızdır Hüznüyle kederiyle baş başa yorgun Yanında yöresinde renkler sapsarı Terkedilmiş hâtıralar gibidir Ara istasyonların kül rengi binaları Ara istasyonları kederli küskün Çevresinin kaderini yansıtır Gecelerin ayazında gelip geçen trenler İnsanın yüreğini biraz olsun ısıtır Çok zaman ölümü düşündürür İnsana küçük istasyonların hali Garip yolcuları titrer öksürür Telgraf tellerinde kuşlar misali Mustafa İlhan GEÇER