Küle Dönmüş Sevda
Sessiz bir geceye sığındım.
Yüreğimde kanayan yara.
Çaresiz halime yanarım.
Yeter ki sen mutlu ol uzaklarda.
Soğuk rüzgâr kurşun gibi.
Vurur geçer içimden.
Saymadım kaç mevsim geçti.
Zaten bir ümit yoktu senden.
Dalından kopan yaprak gibi,
Hoyrat bir rüzgâra kapıldım.
Gurbette sürüklenip gidiyorum.
Ne yerim var, ne yurdum belli.
Bir zamanlar gülüşün ışığımdı.
Karanlık yolumu aydınlatırdı.
Şimdi kapkaranlıkta kaldım.
Artık siyah gölgeler arkadaşım.
Bir de sevda şiirlerim var.
Sana sayfalarca yazdığım.
Yıllardır içimde sakladığım.
Mazide kalan eski hatıralarım.
Aşkımı yazsam bir roman gibi,
Yüzüme baksan okursun gözlerimden.
Küle dönmüş sevda misali.
Belki o zaman anlarsın halimden.
Mustafa Kaynak, 13 Kasım 2025