Kurban
Askere yollarken annem yakmıştı,
Yeni konmuş kına vardı başımda.
“Koçum!” deyip kurdelemi takmıştı;
Vatana kurbandım yirmi yaşımda,
Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.
Kahpe kör kurşunu yediğim zaman,
Aldığım mânevî rütbe pek yaman.
Sual ettirmedi ettiğim îman;
Bozulma olmadı hiç naaşımda,
Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.
Âyetim var, ölümsüz aşk eriyim,
“Bana öldü demeyin, ben diriyim!”
Şerif der: “Kabrimden gören biriyim,
Neler olup bittiğini dışımda.”
Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.
21 Mart 2007
İzmir