Liseli İşçinin Dalgınlığı

Meydandayım etraf toz toprak inceden bir yel esiyor hüznümü kurutmaya yetmiyor sadece sigaramın dumanını dağıtıyor... Bu şehir dolu dolu bu şehir kalabalık, kalabalıklar içinde ben yalnızım... yine de bu şehri insanları güzel gösteriyor, insanlar; çeşit çeşit, renk renk oğlanlısı kızlısı el ele can cana boyun büküp izlemek kalıyor bana... İşte, yine o dünde görmüştüm önümden geçerken kafasını bile kaldırmamıştı, bak şu sarı giyili ne kadar da güzel, teni bulut beyazı boyu selvi mi selvi gözleri çakır mavisi... Ne enteresan hayal olacak şey mi? ben ve o. O, kırmızı tuğlalı apartmanlar prensesi ben ise on bir yıl okul sıralarında dirsek çürütmüş fabrika işçisi hah işte geldi on dört sıfır iki servisi...