Malazgirt'te Zaman

...Anadolu'yu vatanlaştıranlara rahmetle... Bir çığ gibi geldiler Anadolu üstüne Diyojen de kim deyip rest çektiler restine Aylardan ağustostu, kılıç kuşandı binler Onların narasıyla dağlar ve taşlar inler Gösterdiler dünyaya milletimin gücünü O gün Sultan Alpaslan aldı Türk'ün öcünü Tarihten neşet eden hayallerimiz vardı Malazgirt, kapıları açan bir anahtardı Gözü pek kahramanlar saplayınca kamayı, Selçuklu yiğitleri diz çöktürdü Roma'yı Alparslan'ın ordusu durdu düşmana karşı Dört nala koşan atlar titretti arzı, arşı O heybetli duruşla korku saldık zalime Yiğitler sanki meydan okudular ölüme İslâm'dı hedefinde, nefret saçtı Malazgirt! Karşıda debelenen çirkef haçtı Malazgirt! Dik durduk, diri durduk; canları siper ettik Çalınsın davul zurna, dostlara haber ettik Tarihte hep dik durmuş, onurlu bir insandık Meğerse yiğitlermiş, dağlar yürüyor sandık Güneşi mütebessim müjdeci bir tan gördüm Alparslan gibi yiğit bir büyük sultan gördüm Orta Asya dar geldi, taştık Anadolu'ya Allah için savaştık, koştuk Anadolu'ya Bir kez görmeliydiniz ordunun savletini O zaman inşa etti bin yıllık devletini Pas tutmaya yüz tutmuş kılıçları çıkardık Anadolu bizimdi, bizimdi bu yurt artık Kırdık paslı zinciri, ebediyen olduk hür Mübarek kanımızla tarihe vurduk mühür Kanla yoğruldu toprak, güller açtı Malazgirt! Görünce yiğitleri, düşman kaçtı Malazgirt! Çanlar susmaya mahkum destanlar konuşurken Hilâl yıldız söyleşir yiğitler vuruşurken Malazgirt ruhtur bize, zaferlerin anası Coğrafya vatan oldu, çok büyüktür mânâsı O sultan ki Bizans'ı sıkıştırdı köşeye Türk-İslâm âlemini gark eyledi neşeye Toprağa düştü nefer, ölüm şerbeti içti Kimisi bayrak oldu, kimi sonsuza göçtü Bayraktaki al kanı, misk-ü amber teridir Müslüman Selçuklu'nun, ümmetin zaferidir Dağlara ve taşlara yazdırdılar adını Hakikat eylediler milletin muradını Bizans'ın içi dışı geniş iken dar oldu O gün Sultan Alparslan arza hükümdar oldu Ya ölüm ya hürriyet, hürlük seçti Malazgirt! Üstünden on asırlık zaman geçti Malazgirt! Aldığı nefes değil, sanki alevdi, kordu Allah nidalarıyla cenge tutuştu ordu Bizans'ın askerleri dolaştı alık alık Bir işe yaramadı, olsa da kalabalık Koşmuyor, uçuyordu ordunun binitleri Besmeleyle açıldı kapının kilitleri Kahramanlar, geceyi yorgan misali dürdü Alparslan, Diyojen'i otağına götürdü İslâm'ın kılıçları o gün murada erdi Nizam-ı âlem düşü dünyaya düzen verdi Şehitlere açıldı cennetin kapıları Yaradan'dan ikramdır cennetin tapuları İnsan üstü bir güçle erler kendini aştı Zaferin ışığıyla bütün gözler kamaştı Müslüman'ın kanını Haçlı içti Malazgirt! Türk'ün alperenleri düşman biçti Malazgirt! Dağlar, taşlar inledi; vuruşma yaman oldu Şanlı Türk ordusunun azığı iman oldu Fatihler Fatih'ine Diyojen boyun eğdi Alparslan'ın tertemiz alnı secdeye değdi Tarihin aynasından nice yiğit el eyler Küle dönmüş zamanı deste deste gül eyler Yokuşu devirenler, o gün gördüler düzü Salip'in karşısında hilâlin güldü yüzü Uğrunda savaştığı Allah, Türk'e yâr oldu Anadolu Bizans'tı, İslâm'a diyar oldu Şafağa selâm saldık, defterleri dürdük biz Malazgirt Ovası'nda hesapları gördük biz İmanla yürüdük biz, hakikatin yolunda Anadolu Türk oldu, bin yetmiş bir yılında Bir dönüm noktasıydı, büyük öçtü Malazgirt! Türk'ün cengâverleri Hakk'a göçtü Malazgirt! M. NİHAT MALKOÇ