Mardin'de Akşam

...dünü Mardin'de geçenlerin diliyle... Kalbimin kuytusunu sarıp sarmalarken gam, Bir bulut gibi çöktü yine Mardin'e akşam Hasretten daha koyu, gecenin yüzü kara! Ne zaman iyileşir yüreğimdeki yara? Hilâlin şavkı vurur Kale'nin taşlarına Gönlüm nasıl dayansın hasret gözyaşlarına? Şimdi nereye baksam, dünden haber veriyor Yüreğimdeki buzlar gün doğmadan eriyor Hayatta verdiğinin çoğunu alan Mardin! Gecenin tenhasında kapımı çalan Mardin! Dünü temaşa ettim bir taş evin camında Kirpiklerim ıslaktır bu Mardin akşamında! Sıra gecelerinde eyvanlardan ses gelir Sanki Mazıdağı'ndan bir sıcak nefes gelir Gece vakti depreşir uykuya dalan dertler Davetsiz misafirdir kapımı çalan dertler Geçmişten haber verir taşların suskun dili Geceme şûle olur gök kubbenin kandili Bu hüzün akşamında mâziye dalan Mardin! Belleğimde sadece hayali kalan Mardin! Her köşen bir aynadır saçımın aklarında Çocukluğum saklıdır Mardin sokaklarında Aktıkça zaman nehri baharı güz eyledim Midyat'a, Nusaybin'e uzaktan göz eyledim Gümüş telkarilerde yaşar altın çağını Kim unutabilir ki kadim Mazıdağı'nı Zamanın urganına gönlümü bağlamışım Abbara gölgesinde oturup ağlamışım Bugünkü yitiğini dününde bulan Mardin! Hatıralara dalıp saçını yolan Mardin! Ev sahipliği yapmış Dara nicelerine Ulu Cami göz kırpar Mardin gecelerine Kalp gergefinde nakış, o ki dünün rüyası Artuklu tuvalinde Osmanlı'nın boyası Sana dair iz taşır yüreğimde (n)asırlar Taşlar dile gelince aşikâr olur sırlar Düşmüşüm yollarına dünümü arıyorum Pusulam ol ey Mardin, yönümü arıyorum! Mâziyi yâd ettikçe gözleri dolan Mardin! Geçmişten geleceğe masaldır kalan Mardin! 03 Haziran 2026/Trabzon M. NİHAT MALKOÇ