Moğollar geçti şehrimden

Moğollar geçti şehrimden Yıkıldım yıkıldı gönlüm Moğollar geçti şehrimden sanki Güneşsiz ışıksız yaşanılır mı Güneşsiz ışıksız yaşadığım onca yıla lanet Yaşadığım yılların zor takdimi bu Moğolların zor takdimi bu Silinmiş gözleri hatırımdan Silinsin özleri hatırımdan Moğollar geçti şehrimden Ellerinde kazma Yıktılar bu şehri Yıkıldım yıkıldı gönlüm Ne ustalar çağırdım imdada Dikenleri can yakarken Cadı yüzler dolaşıyor Bin başlı yılanlar Çirkin fotoğrafları var gönül şehrimin Yıkıldım yıkıldı gönlüm Ürkmüş güvercinlerim Silah seslerinin en acımasızında belki Ölmek varmış o bahçede sonra varolmak gülde Kuyular kör,çeşmeler kuru Unutulmuş çiçekler Kuşlar O deniz O yöre Tutsak gibiyim bir yolda En çok da kesilmiş bir kamış gibiyim gölde Gönül şehrim harap Tenha bir çölde Yıkıldım yıkıldı gönlüm Moğollar geçti şehrimden Yapışmak varmış Yunusun eteğine Hayatın bakir dağlarında Yıkık bir şehirim Moğollardan bu güne... Yapışmak varmış güneşin eteğine Güneşler yontar kör zamanın eğrilerini