NEFRETİMSİN

Aşkından yandım bittim ateş misali kül oldum Geçligimi yaşamadan sayende sararıp soldum Sevgi ile arama en sonunda bende duvar ördüm Nefretimsin beni aşktan soguttun tövbekar oldum Kolay kolay bir daha artık kimseyi sevemem ben Gelecegimin yarınlarını çaldın beni sen mefettin Beni benden ettin yitirdim sende o güvenin duygusunu Nefretimsin yavaş yavaş bitirdin sendeki hazin aşkın sonu Hayatta asla adını anmaycağım başıma gelen en kötü pişmanlığımsın Aynaya baktığım yüzümün içimdeki o saf hali sevgimin utancısın Benim için bir hiçsin anlıyor musun? ve şimdi artık sen yoksun Nefretimsin dilerim ki o zalim yüreğin yansın ateşlerde kor olsun ALİ ÇETİNKAYA