Nisyan
Gözlerini kapatınca dünyaya,
Ne hata işleyip yanılacaksın;
Seneden seneye ya aydan aya,
Sanma günaşırı anılacaksın.
En evvel çeneni bağlayacaklar,
Bir müddet zarfında ağlayacaklar;
Gaslini, guslünü sağlayacaklar,
Kefenle tabuta banılacaksın.
Sırlanacak bezdirdiğin, bezdiğin;
Kul incitip karıncayı ezdiğin;
Üzerinde ömrün kadar gezdiğin
Toprağın altına sunulacaksın.
Masaya yatacak, yatınca sine,
Rûhen nasıldıysa bakışın dine;
Sicilin temizse tez illiyyîne,
Kötüyse siccîne konulacaksın.
Şerif der: "Kâh ağlayıp kâh gülünce,
Ecel tatlı uykuları bölünce,
Hâsılı, seni son bilen ölünce
Sanki hiç doğmamış sanılacaksın!"
27 Temmuz 2026
İzmir