Niyazi'ye Mektup
Emekliler yılı sona eriyor
Maaşından var mı kalan Niyazi
Mehmet şef nedense hep az veriyor
Ezilmedim desen yalan Niyazi
Kimi israf edip çöpe atıyor
En düşük maaşın göze batıyor
Market yüzde üç yüz kârla satıyor
Gözleri yaşlarla dolan Niyazi
Ne hayaller kurdun geçip de gitti
Zamlar cüzdanını biçip de gitti
Herkes seni kurban seçip de gitti
Her gün biraz daha solan Niyazi
Seni memnun etmek ne kadar zormuş
Herkes senin için çok kafa yormuş
Üç kuruşluk bir zam yürekte kormuş
Ne şehit ne gazi olan Niyazi
Bir zamanlar sen de ne kadar gençtin
Çalışıp dururdun, eskiden dinçtin
Ellerin doluyken bitmez sevinçtin
Gözleri uzağa dalan Niyazi
Hepsi de oyunu alıp seçildi
Üsküdar köprüsü çoktan geçildi
Üstüne buz konmuş şerbet içildi
Belayı kendisi bulan Niyazi
Türkmenoğlu der ki; sen hep sabrettin
Aslında bulunmaz velinimettin
Başına geleni çoktan hak ettin
Sen adam olmazsın ulan Niyazi!
Şükrü Atay (Türkmenoğlu)