Ölüm gelmeden sev doğayı

Ölüm gelmeden sev doğayı Ölüm gelmeden sev doğayı Onda ölümsüz güzellikler Ölüm gelmeden sev doğayı Doğa da bir annedir Eğitir ve büyütür Ölüm gelmeden sev doğayı Sev ve dinle şu doğayı Doğa da bir öğretmendir Ölüm gelmeden sev doğayı Doğa da bir kitaba benzer Açar okursan içini sana "Karınca kadar bir gerçek bulsan Tut kaldır düştüğü yerden... Der gibi yerde binlerce karınca..." Ölüm gelmeden sev doğayı Ağaçlara bak bir sayfa Doğa da okunmak içindir Dertlidir doğa açar derdini derddaş olana Ölüm gelmeden sev doğayı Ve doğanın davetlerini duy Büyüyen ağaçta büyümem için davet var Ve denizi arayan derede...sana davet var Kendine bir çeki düzen vermelisin Hayat çığlıklarla dolu İnce ve dar hayat yolu Al bir bir bu fidan sesleri büyüt Ölüm gelmeden sev doğayı Güneşi bile duyduğun yok Gözlerin yaşlı Güneş kelimeleri var güneşin Ölüm gelmeden ölmelisin Kendine bir çeki düzen vermelisin alnında güneş olmalı Uzun bir yol değil hayat Sarmaşık kelimeler çiçek açsın gözlerinde Kelebekler sarı ve siyah nokta olsun yüzünde Ölüm gelmeden sev doğayı Doğa da konuşur yıldız yıldız Dağılsın gecen Dinle sessiz harfsiz konuşan bu dostu Kuşlarda özgürlüğe davet var... Her gece yıldızlar sana seslendi Yıldızlar yıldız gibi dost Sıcak ve nazlı yaz gecelerinde "Kimler oturmamış " bu ağacın altında Kelebek kadar ömrün... Alnına en gül resim çizebilirsin Ölüm gelmeden sev doğayı "Bak boşa geçiyor ömür" En pak nehir akıp gidiyor evinin önünden Seccadeler gibi temiz... Ölüm gelmeden sev doğayı Aklına kendine bir çeki düzen verebilirsin Bir güneş olabilir alnında Sabaha öğleye akşama... Geceye yıldızlar bırakıp gidebilirsin Ölüm gelmeden sev doğayı Dinlemelisin yıldızların dost sesini Secdede boşalsın bulutlar toprağa Toprak dediğin çok mu kıymetsiz Değmez mi öpülmeye ölüm gelmeden alnın En pak nehir akıp gidiyor evinin önünden Güneşin anlattıklarına kulak vermelisin Güneş güneş gibi dost Karanlık ölebilir güneşli ellerinde Göklerin ışığını emebilirsin büyür gözlerin Ölüm gelmeden sev doğayı Güneşler açsın göğsünün bahçesi Çiçek için yarışsın dilin Çiçekler çiçek gerçekleri anlatıyor Fanisin bu dünyada... En pak nehir akıp gidiyor evinin önünden Ölüm gelmeden sev doğayı Çok hassas olmalı ellerin terazi tutarken Sıkı sarılsın yunusun ilahilerine ellerin... Ellerin kendine daha bir çeki düzen verebilir Yıldızlarla örebilirsin bir duvar gönlün haritasına Ölüm gelmeden sev doğayı Oku doğayı Güneş kelimeleri var doğanın Gerçekler gönülde çiçektir... Bir doğa var senin içinde Ey fani Ölüm gelmeden sev o doğayı Dolaş içinde gerçek evren Burası gurbet... Der gibi gelip geçerken göçmen kuşlar... Ölüm gelmeden sev ölümü Hamdi Oruç