Ölüm Tam Karşımızda Kapı Gibi Duruyor!

İbret almak istersen hacet yok başka şeye Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Azrail ani gelir, sıkıştırır köşeye Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Yaş kemâle varmıştır, ömrümüzün son demi! Bilinmeze yolcudur bu limandaki gemi Can bedenden ayrılır, kalmaz ruhun görkemi Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Vakitsiz gidişlere nasıl dayansın yürek! Ölüm en büyük derstir, başka derse ne gerek Direksiz bina olmaz, ruhtur bedene direk Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Hiç ölmeyecek gibi kendini ölümsüz san! Haber vermez Azrail, apansız ölür insan Nerede can Muhammed, nerde Hüseyin, Hasan? Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Ruhun uykuya dalar servinin loşluğunda Bedenini bulursun toprağın boşluğunda Uyur uyanamazsın zamanın kuşluğunda Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Gözüne perde iner, günlerin olur gece Sözler kötürümleşir, dilinden çıkmaz hece Çözeni göremedik, çözülmez bu bilmece Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Bastırır karakışlar, solar bahçenin gülü Yerler kayar altından, sustururlar bülbülü Kıyamet sabahında yeniden doğar ölü! Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Sonu hezimet olur, hayat geçmez yalanla Bir gün öleceğini düşün, öyle planla! Dünyada rastlaştın mı sonsuza dek kalanla? Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! Kaç kere boşalıyor, mahalleler ve köyler? Ölüm en son konuşur, en acı sözü söyler! Müslümanca bir hayat sürene ölüm neyler? Ölüm tam karşımızda kapı gibi duruyor! 29 Temmuz 2026/Trabzon M. NİHAT MALKOÇ