Ölümün Başlangıcı

Eriyorum sanki günbe gün Issızlşıyor her beklenişte ruhum Korkuyorum sanki her gün Kalbim taş kesiliyor biliyorum Unutuyorum tüm yaşanmışlıklarımı Kaybediyorum hafızamda resmini Duyamıyorum artık ince sesini Tutamıyorum beyaz ve naif ellerini Mahrum kaldım bu koca şehirde Sensiz ve biçare bir şekilde Izdırap oldu artık seni sevmek bile Biliyorum yavaş yavaş yok oluyorum Unutmaya yüz tuttum sanki seni Hayal bile kuramıyorum Hastalanmış bir hekim gibi Derdime bir derman bulamıyorum Seni sevdiğim o gün Yeniden doğmuştu ruhum Senin de beni sevdiğin o gün O zaman başlayacaktı ölümüm