Optimistanbul

Şehir sevda kokar sesimiz yankılanır her bir tepesinde her tepesinde bir sır gizlidir her sırrında biz... Gün başka başlar bu şehirde günüm bir başka geçer şakaklarımda geceden kalma ter izleri ter kokar tenimiz kokusu siner kente koklanmakla bitmeyiz... ve senin tenin benimdir artık ve senin tenin şahlanmış yavru bir taydır... Bu kent yeter bize sevişmek içinde çıldırmak içinde. Ellerim saçlarında saçların; bir traktöre yarılması gibi toprağın... Şehre kar yağıyor şehir üşüyor içerde göğsümüz terliyor. Üşüyorum aç göğsünü kalayım öyle bekleyeyim ölümü. Kadınım! benimle kal çocuğumun anası ol yüreğimin yarası değil. Kanamıyor yaralarım artık yüreğimde sızılar oluşmuyor, ve artık bütün sevinçleri sende başlar kederim sende biter açlığım sende başlar susuzluğum sende biter. Sokaklarda fahişeler zifiri karanlıkta şehre küfrederler, varoşlarda işçiler, kırsalda köylüler. Ama yine de güzel sen güzel ben güzel şehir güzel...