Örgütün Gücü

Tek insan nedir ki? Sadece bir damla ... Uçsuz bucaksız gökyüzünün boşluğuna savrulmuş sarhoş başıboş bir yağmur damlacığı ... Tek insan neye yarar azgınca uğuldayan fırtınalar altında? Kuşatınca onu o kudurgan sancılar, dayanınca bağrına kanlı elleri yeryüzünün tek insan ne yapabilir sinip gizlenmekten başka? yaşayan en yüce güç en aşılmaz barikat halkın örgütüdür... Tıpkı bir okyanus gibi kurumayan, örs gibi, çekiç gibi şekil veren demire; kabaran dalgalarla karşılayan uğuldayan rüzgarı, halkın örgütüdür... Gücü güce ulanır yükselir, derinleşir, arınır, dayanıklanır denizde bir damla olunca insan. Al ve savur benim de yüreğimi ufkuna kat, ateşlendir, şekil ver bakışlarıma, beni yalçın güzelliklerle kuşandır, sarsılmaz yiğitliklerle donat, sevgimi yenilmez sevincimi ulaşılmaz kıl düşmana, öfkemi bile, gürleştir, bilgimi rüzgarınla aydınlat, örgütüm, al beni halkımla yeniden yarat ... Nihat BEHRAM 1977