Özlemek

özlemişim oluklu bir çeşmeyi. özlemişim kurnası su ile dolu çeşmeleri, serin gölgesi kavak ağaçlarını, sıra sıra selvileri bir köy yolunu, yamaçlarında çiçekler, renk renk kelebekler, ve misk kokulu sümbülleri. özlemişim beton yığınlarından uzak bir köşeyi, güneşten sıcak yüzleri, insanımızı özlemişim cömert ve dost kent ihanetlerinden uzak huzur dolu mezarlık çevresinden dualarla geçmeyi özlemişim. dünya zevklerini söndüren ölümü hatırlamayı ve dönüp bir selvinin gölgesinde konuşmayı özlemişim... oluklu çeşme bakıyor konuşmalarımıza suyu soğuk çeşmenin tanıklığına bak..! kimleri suladı kimbilir, hainler ve yiğitler, nişanlılar ve evliler, ordular ve yolcular, kana kana su içtiler gelip geçtiler. ne güzelmiş meğer yalınayak gezinmek yeşil yeşil saran otlarda, serin serin sularda. bir de selvi giriyor dünyama özlemim var özlemim bunlara.. 14.08.2005 / İstanbul Mustafa kaya