Sabriye'ye Mektup

SABRİYE 'ye MEKTUP Evimizden akşamları büyük, parlak ve sarı bir yıldız görünüyor....Adını bilmiyorum. Sabırdan gelen: - Sabriye koydum adını Sabriye bulutlar arasında kaybolunca: Ne sendin, ne bendim gurbete giden, Bir deli yel savurdu attı Sabriye. Neden ayrı düştük ? Bilmiyorum; Neden ? Yolu hasret dağ gibi tuttu Sabriye. *** Çaresiz kaldık yürürken biz bu yoldan, Yangın önümüzü sarmış iki koldan, Başa gelen ne felekten, ne de kuldan, Hayat bizi yalayıp yuttu Sabriye. *** Geceler boyunca ağlayıp inledim, Gelir diye ayak sesini dinledim, Çektiğin duvara varınca anladım, Gözlerin yüzümü unuttu Sabriye. *** Allah var; Aklımdasın her an bilesin, Sanki inleyen neydir buğulu sesin, Kulaklarım da çınlayan bir bestesin, Bu nağme kalbimi kuruttu Sabriye. *** Çekmişsin önüme kalem ile hattı, Bilmezsin dertler her yanımı kuşattı, Bahar beklerken ansızın gelip çattı, Zemheri içimi üşüttü Sabriye. *** Hasretin dönerken kalbimde ateşe, Ben de ne huzur var artık, ne de neşe, Gayrı hacet kalmadı ayla, güneşe, Hayalin gönlümü avuttu Sabriye. *** Ecel sineme vurur da ayrılırsak, Gözüm sende kaldı; Onlara iyi bak, İşte söylüyorum bağrıma vurarak, Varlığın ömrüme umuttu Sabriye. *** Del'olurdum perçemini döktüğünde, Gözlerine sürmeleri çektiğinde, Heyecan ile yüzüne baktığımda, Ağzın bal, gülüşün baruttu Sabriye. *** Sen gideli ben divaneyim deliyim, Başkasını görmez gözüm; Perdeliyim, Hakk'a ödenen günahın bedeliyim, Bu hasret kalbimi çürüttü Sabriye *** Seni örten güneş, beni hasretlerin, Sen de gülücük, bende yaralar derin, Sensiz göçtü gönül köşkü Muzaffer'in, Bacasında baykuşlar öttü Sabriye. Muzaffer Boz 04.02.2025 Saat: 02 30