Sahipsiz Köyler

SAHİPSİZ KÖYLER Kimsesiz köylere domuz çakal dadandı Tarlalarda ne mısır ne nohut kaldı Ortada ne dirlik ne düzenlik vardı Ormanlar yandı dağlar boz kaldı Koylar parsel parsel sahiller satlık Binalarda dikildi kırk elli katlık Hırs yapınca çoğaldı başladı kıtlık Köyde ne ahır kaldı ne de samanlık Köylerde geçim çok zor olunca Gençler göçüp gitti iş bulunca Ocaklarda duman küllük olunca Kerpiç duvarlı yıkık evler ıssız kalınca Medet umduk doğduğuz burçtan insanlar isyan etti pahalıktan parasızlıktan Çiftçiler hacizle biriken borçtan Tarlada ne kürek, ne pulluk kaldı ta başdan Doğrular eğriyle bir bir savaştı Yüzsüzler kırk yüz oldu haddini aştı Hırsızlar sinsîce çaldı çıptı kaçtı Ortada ne bir iz, nede akçeler karıştı Diplomalı gençler iş güç ararken Yorulup çıkmaz oldular evlerden Babalar patronlar para saçarken Mutluluk olur mu ? evlat babadan kaçarken Ah Dipioğlu çoktur da diyecek Yakasız kefeni herkes giyecek Gerçek hesap gününü gelecek Ben ne yaptım diye boşa aman dileyecek Yazan şair:Zihni DERİN 12.07.2025 ANKARA