Sayıklamalar

Ölüm sükûta kanış, hayattan elenmektir Bir nefes ötemizde, sonsuza bilenmektir Kulun fikri sorulmaz, göklerden gelir karar Toprak bir yorgan gibi üzerimizi sarar Eser bir deli rüzgâr, pencereler kapanır Ölüm bir küheylanlar, üzerine abanır Ucu ölüme varır, düzene koy hayatı! Bedenin buz kesilir, olur taştan da katı Hayat bir mum misali, yanıp da bittiğin gün, Yeni bir başlangıçtır dünyadan gittiğin gün Giyindiğimiz kefen, değişmeyen modadır Berzah derin bir uyku, kabir sade odadır Her günü bir tanedir, ömür nar misalidir Sarıp sarmalar seni, kefen yâr misalidir Dilin söylemez olur, damarda kanın donar Beride sönen ışık öte tarafta yanar İmkânın dişlisini kırınca muhalimiz, Yarına bırakılmaz bugünkü sualimiz Hayat sürüp giderken çomağı sokar bir el Ölüm kimine kabus, kimilerine güzel Kervan kervan üstüne, sonu yok bu gidişin Can tenden çıkmadıkça dünyada bitmez işin Bir zaman sen gülerken ağlardı birileri Ölüden daha ölü dünyanın dirileri Hayat gün ortasıdır, ölüm karanlık gece Can taşıyan kim varsa teslim olur bu güce 'Bir varmış bir yokmuş'tur, bir masaldır bu ömür Tutuşur can çırası, geriye kalır kömür Pişman olmamak için sırtını Hakk'a daya! Gerçeğe uyanınca bitecektir bu rüya M. NİHAT MALKOÇ