Seccadede Çocuk

Seccadede Çocuk Seccadede bir çocuk Sevin şimdi deniz karşı kıyıya sefer var Karanlıktan ışığa hicrettir bu Sevinsin şimdi ışık Karanlığın zincirlerini kıran bir ışık çocuk… Sevinsin şimdi seccadeler Kuşlar gibi sabahın ilk ışıklarında Dilleri cennet bahçesinin bülbülleri çocukların Seccadede dev çocuk Sensin kainat beşiğinin bebeği çocuk Koca bir konağın paşası,beyi çocuk Alnı bahar bahçesi çocuk Dilsizdi dağ taş dağın taşın dili oldun çocuk En büyük ağacın meyvesi oldun çocuk... Nur en berrak görülür sende en berrak aynasın çocuk Sevgi doğuran ana bir yürek var sende Deniz sende dağ sende mutluluk ülkesi sende Kafesini kıran gözlerin iki yıldız Gönlüne İsrafil’in üflediği çocuk sensin... Seccadeler evlerde ışıktır karanlığın zincirlerini kırdın çocuk Bu rukülere bu secdelere kurban olunur Sevindi seccade sevindi seher vakti... Sevindi gönlüm gül bahçelerinde gezdim gibi Camilerde bahçelerde büyüyen güller çocuklar Şadırvanlarda yağan yağmurlar akan dereler çocuklar … Doyulmaz gönüllere akan bu derelerin seyrine Secdede o güneş,rüküde o bahardır… Kıyamet kopsun dürülsün güneş isterse Avuçlarım ışıklı bir dünya şimdi yeşerdi ovalarım Ezan ezan dağılan karanlık oldu evlerde Sevgi ilkbahardan önce geldi ülkemin toprağına... En koyu karanlığından çıktı geceler Uyku akarken gözlerinden o çocuğun Kıyamda o dağ dağlar silinir haritamdan o silinmez Nurun ışığın ayın yıldızın doğurduğu çocuk o Altı ay değil ki, daha uzun bende gece Benim kutuplarıma benim okyanuslarıma Bir dev ışık oldun çocuk,İnci oldu yıldız oldu o… Şu seccadeden esince bu gönle meltem Yıllar yılı yürünülen çöl sıcaklarından çıkılır … Bende maviliğe bir tek senin gözlerinle bakılır Zalim gecem seninle yıkılır haydi çocuk Sen seccadedesin sen ışıksın sen yıldızsın gözümde devsin çocuk