Şehidin Dilinden

Sana çok uzaktan sesleniyorum Çağırma, izini bulamam anne. Beş vakit duâyla besleniyorum, Hoşnut ol tokum, aç olamam anne. Vurdular; feryadı bastım bir anda, Yakındır, duyarsın yansır dağında, Bir daha ne dizin ne kucağında Derin uykulara dalamam anne. Al bayrak düşmedi yine elimden Bir er sağ omzumdan, bir er belimden Taşırken şu sözler çıktı dilimden Yeter say, başka şey dilemem anne. Deme "Kim ne diye nerede vurdu, Hangi ırz düşmanı pusuyu kurdu?" Atamdan yadigâr kalan şu yurdu, Bir canım uğruna, bölemem anne. Bir subay habere gelse kapıya, Adresle ulaşsa eski yapıya O anki acınla çığlığın aya Tırmanmış olsa da gelemem anne. Karşına çıktıysam kefeni giyip Ne olur yakarma "Bedbahtım!" deyip Vedasız göçümü isyan belleyip, Yaş dökme ağlarsan gülemem anne. Dilin dağa feryat salarsa salsın, Yankısı dönmez ki acını alsın Tastamam yirmi yıl hatıram kalsın Ömrüne ömr'olup dolamam anne. Gözlerin izlerde beni bulsa da Akıtma sayısız damla dolsa da Tabipler kurşunu çekip alsa da Sendeki yarayı silemem anne. Gayrı gülüşüyle buseler saçan Kuş gibi hüzünden sevince uçan Mevsimi gelince yeşerip açan Çiçek de değilim solamam anne. Olur'a yüzüne gözüne dolup Anarsan saçını başını yolup Bir yaslı gecede hayalin olup Geri döner miyim bilemem anne? Şehit anasısın hakkındır övün Ne dertlen, ne sıkıl, ne söv, ne dövün Kadermiş neyleyim resmimle avun Her vakit bir selam salamam anne. Selâmı okutun dosta duyurun Sevmeyen olsa da de ki "Buyurun" Önümde son olsun saygıyla durun Kendi namazımı kılamam anne. Yerime kurşunu atan sağolsun, Bayraklı tabutta yatan sağolsun, Hakkını helal et vatan sağolsun, Faniyim ben baki kalamam anne. Nasılım, nerede gizliyim sorma Kalpteyim görünmem düşümü kurma Şiirde dillendim diye şaşırma Şerif'ler oldukça ölemem anne. 29 Mart 1995 İzmir