Sen'sin Ya Rabbel Alemin

Ve tüm yıldızların işaret ettikleri, Ve tüm âşıkların anlattıkları, Ve tüm kuşların zikrettikleri, Ve tüm mahlukatın “Yâ Ehad!” dedikleri, Sen’sin Yâ Rabbel Âlemin. Ve her bir mahlukun, Gerek kálen, Gerek hâlen, Yalvarıp durduğu, Sen’sin Yâ Rabbel Âlemin. Ve kentilyonlarca yıldızları, Ve milyarlarca galaksileri, Ve milyarlarca gezegenleri, Boşlukta durduran, aşkınla döndüren Sen’sin Yâ Rabbel Âlemin. Ve her kış mevsiminde, Hayat verdikten sonra, Yeryüzünü öldüren, Yaprağıyla, toprağıyla Müthiş bir kabristana çeviren, Sen’sin Yâ Rabbel Âlemin. Ve her bahar mevsiminde, Ölümünden sonra, Yeryüzünü dirilten, Yaprağıyla, çiçeğiyle Ve meyvesiyle haşreden, Sen’sin Yâ Rabbel Âlemin. Ve ben görüyorum ki, Kıyamet anında, Dilediklerinden gayrı Her şeyi öldüren, Ve din gününde tekrar dirilten, Sen’sin Yâ Rabbel Âlemin. Şâir’ül İslâm Yûnus Kokan