SERSERİ KALBİM

Ruhumda bir sızı var bugünlerde Yüreğim yine yas denilen o yalnızlık şiirinde Gözlerim de yalnızlığın limanın karanlık ufuklara dalıp gidiyor Kaderim sürükler beni sonsuz ucuz bucaksız tarif bile edemedigim bilinmeyen sevdanın denizinin eşiğine İçimden gelmiyor artık sensiz gülüp eglenmek Seninle gülerdim mutluluğu birlikte yaşamak için Seninle eglenirdim acılar unutup  gülümsemek için Aklıma  tek gelen senin o güzel eşsizligin seni ve sevmekti sevmek Şükretmekti varlığına birde seni bana veren tanrıya dualar etmekti Karşında bazen bir suçlu çocuk gibi sus pus olmak Bazense dolunay ay yıldızların eşliğinde ellerini tutup gözlerine saatlerce bakmak Seni deliler gibi candan yürekten sevmek ve hatta serseri kalbimle uğruna bile ölmek isterdim ölmek Ömrümüzün sonuna kadar saadeti tatmak yürekte kıymetini bilmekti bilmek Bilirsin ben duygularımı asla içimde yaşamayı pek beceremem Eleverir beni serseri kalbim  frangalarına  bir kilit  vuramam ki yapamam O güzel yaşanan saf ve temiz hatıralar serseri kalbimde kilitli Ben bize aşk demişim Sen olmasan bile yok sayıpta bizi asla kilrletemem Şimdi artık yoksun ; Uzaklardasın sen belki bilmediğim o yaban ellerde Hiç bir zaman beni duyamıcagın Duysan bile anlamıcagın büyük bir aşkın İçimdeki çılgın bir esaretin esiri Yarım kalan özlemim ve birde hasreti Serseri kalbim ile sadece sana birikiyorummm...!!! Ali ÇETİNKAYA