Sevda Çiçekleri
Sevda çiçekleri, mevsimsiz açar.
Ne güle benzer,
baharı bekler.
Nede kasımpatı gibi sonbaharı.
Ne ilk nede sondur baharları.
Bir gün boran vurur onları.
Başka bir günse, güneş yakar.
Bir bakarsın,
bahçende açıp boynun eğer.
Bir de bakarsın,
Kaf Dağının zirvesinde açmış fırtınaları sever.
Bazen,
koparamazsın yalçın bir kayadan sarkar.
Bazen, kıyamazsın,
bir miski amber olup ruhuna akar.
Bazen saklı kalır.
Yazı bekler yeşermek için.
Yer altında bir soğandır,
Bir de bakarsın geliverir,
sabrı tükenmiş,
altıncı ayında yeni doğandır.
Bazense meydan okur.
Kara kışlara kardelen gibi.
Zariftir, bazen incitir meltem onları.
Bazense sarmaşıktır.
Sarmayı bilirsen kolları.
Bulur yükselmek için karmaşık yolları.
Bir kem söz kırar dalları.
Bir kötü bakış, büker boyunları.
İlgisizliğe terk edersen,
gelir sonları.
Bilmiyorsan sen, tüm bunları.
Bırak,derinliklerde
inci tanesi gibi saklı kalsın.
Karanlık ruhunda,
saksıya hapsetmek için uğraşma
onları.