Sevdim

Hayat bahar değil, bir yanı kıştır Baharın yanında kışı da sevdim Bir gün çıkar gider, can tende kuştur Kanadı kırılmış kuşu da sevdim Hicranla kalbimi dağladığımda Bazen mutluluktan çağladığımda Ruhum sükûn bulur ağladığımda Gözlerimden akan yaşı da sevdim Ömrün yorgunluğu sinmiş gözüme Ayrılığın koru değmiş özüme Pas tutmuş aynada bakıp yüzüme Kirpiği de sevdim, kaşı da sevdim Görülmüş mü dostun dostu sattığı? Dikenlerin kendisine battığı... Sevgiyle, hışımla dostun attığı Pamuğu da sevdim, taşı da sevdim Bugünkü gurbetin yarın sılanmış Ne varsa kadermiş, hepsi planmış Gördüğüm hayaller meğer yalanmış Mutlak hakikati, düşü de sevdim Can okunu attım çekerek yayı Sizlere bıraktım yalan dünyayı Gayri neyleyeyim güneşi, ay'ı? Çukuru da sevdim, başı da sevdim M. NİHAT MALKOÇ