SEVDİM Mİ DİYORUM

İçim buruk sanki bugün biraz, acaba yağmurdan mıdır? Bir sahil kenarında çıplak ayaklarım suda ve yağmuru izlemek istiyorum Göğün ihtişamını sadece bana göstermesini istiyorum, koşulsuz Yüreğim sokak lambası loşluğunda iken gök gürültüsü ile yerinden çıkacak gibi oluyor Severim yağmuru esasında mutluyken ve belki sorgusuz yaşıyorken Şimdi nedendir bilinmezlikle, korkutuyor beni aniden bir hüzün kaplayacak oluyor Kim bilir, belki mutsuzluklar yordu, belki aciz bedenimin ruhum ile hırpalanmasının sonucu Konuşmalı mıyım, aç mıyım, tok muyum kestiremiyorum böyle zamanlarda Gülmeli miyim, ağlamalı mı, sevmeli miyim, sevilmeli mi, kim bilir? Bu gökyüzü mü yaptı tüm bunları, güler oldum aniden Hep bir bahane sanki birileri sevsin hep sevsin kafa okşansın beklentisi O sevilmemiş çocuk mu acaba bunları hisseden derinlerde uykuda kalmış çocuk Bazen var oluşu beklerken , sevilmemiş bir ruhu ne derece tamir edebilirsin , düşünürsün aklında kalan sadece bir kalabalık uğultu ve arsında kaybolmuş küçük bir kız Babannesinin seslendiği ismi ile SONE olarak öte yandan yanlızlığa da sone dir Sonra an geliyor kırılmış bir ayna da kırıkların ardında kendimi buluyor Kırık her parçası ile bir bütün de benim ve o kızın her parçasın da kendimi seviyorum Evet, hırpalanmış bir çocuk belki fakat kendine sahip çıkmış ve sevmiş kendi çocuk halini korumuş Ve demiş ki kendine; "gözlerimdeki ayna kırıklarının parçalarını temizlemek istemiyorum" Nereye baksam kırıklarımı görüp bana güç versin diye saklıyorum göz bebeğimde Songül MALAY 21.05.2003