Sinek

Sana mı düştü zavallı topal zayıf sinek Devirmeye kalktın kocaman beyinsizi gülerek Neden güzel hayat dururken Atladın pis kokulu labirente gözünü kırpmadan Şimdi inip kalkıyor ince kel tepende ağır tokmak Seni öldürecek böyle giderse bu ahmak Gücü yetmez beni öldürmeye Sımsıkı sarıldım yüce Rabb’imizin ipine Arkadaşlarım saldırırken zalimin askerlerine Topal olduğumdan bir ben kalmıştım geriye Üzülürdüm akıtırdım gözyaşımı içime Yalvardım gücü sonsuz Rabb’ime ben Küçücük cılız topal bir sinekken Kibirli arkadaşlarım beni adam yerine koymazken Rabb’im verdi bana en üstün görevi ben bu haldeyken Devirdim o koca zalimi insanlık düşmanını caniyi Kıyamete kadar anlatacak insanlar güçsüzlerin zaferini Şükredecekler sonsuz gücün sahibine Tam bağlanacaklar alemlerin Rabbi’ne Yalvardım en üstün güce Üstün kıldı beni sinekler alemine Yine ağladım ama bu sefer sevinçten Ben geliyordum ancak zalimin hakkından Geldi önümde saygıyla eğildiler Beni beğenmeyen bütün sinekler Önce mahcubiyet içinde özür dilediler Sonra dediler ki:" Seninle anılacak hayırla ismimiz Dünya var oldukça yayılacak şan şerefimiz Seninle gurur duyuyoruz Sensin bizim sultanımız Ancak sen söndürdün zalimin ateşini Dağıtın beyinsizin İbrahim’e karşı kin nefretini Aldın bütün mazlumların hakkını Sileceksin kıyamet kadar garibanların göz yaşını Cehennemin dibine gönderdin haini Alkışladı bütün melekler sevinç içinde seni On sekiz bin alem kutladı zaferini İrfan GÖRGÜN