Şıra Şarap Ve Şiir

ŞIRA ŞARAP VE ŞİİR... Nisan yağmurları ve güneşle açılan yapraklar İlk sürgünleri tiyeklerin Korukarın ilk başkaldırışları Akşama doğru ince sakin bir çisenti başladı Şiir süzüldü yeşil narin yapraklardan Bahar ılık nefesiyle sessizce geçti Yaz kızgın güneşiyle korukları olgunlaştırdı Güz gazala çevirdi yaprakları Bağ bozumu zamanı geldi çattı Ezildi üzümler Kâh şampanya rengi şıra oldu Kâh kan kırmızı şarap Hayyam şaraba şiir yazmadı mı Aşk ateşini harlayan şarap değil miydi Şiirin esrik esinine kim kapılmadı ki Felsefeyi Tahales akılla başlatmadı mı Kurmadı mı Marx eşit ve özgür bir felsefe Montaigne denemelerini insan gelişsin diye yazmadı mı Sartre varoluşunu insanın kurmadı mı Kafka hikayelerini kurtuluş için yazmadı mı Nazım şiirini bütün insanlığa adamadı mı Aragon lirik duyguları coşturmadı mı İspanya arenalarında kan kızıl karanfiller açmadı mı Arles tarlalarında Van Gogh o yıldızlı gecede neyi bekliyordu Lorca’nın duende flamenko sanatçıları değil miydi onlar Lhasa İspanyolca şarkılar söylemedi mi Lorca tanrıların mekanından şarkılar dinlemedi mi Lorca kurşuna dizildiğinde şiir ağlamadı mı Lhasa öldüğünde müzik ağlamadı mı Yas tutsun diye İspanya Kırk saat kar yağmadı mı Kudurru taşına kazıdım yaşamı Kan gülleri gülkurusuna karıştı Kankurusu gülkurusuna Gülkurusu kankurusuna karıştı Bu gün de sensiz geçti Özgürlüğünü taşısın akşamsefaları Ben yarı yarıya ölü yaşarım Iskarmozuyum hayatın Her daim dik durur gururlu başım Tatlı şıra tadında mutluluk Esrik aşk gücünde şarap Ve hayat iksiri şiir... Adil BAŞOĞUL...