Şüheda

Gönül yangını bu taşı yakamaz sanırdım Seni görünce göğsümdeki kafesi araladım Bir yıldırım düştü ki dağı taşı götürdü Şuheda sevdam ateşinin dumanına gömüldü Buluşunca sakınırsın gözlerimden gözünü Güneşi görünce olgunlaşa yüzünü Sessizlikten çatliyor dudaklarım şuheda En sabahsız gecelerde geliyorsun aklıma Gülüşün yaşatıyor yaşanmayan her iklimi Bahçelerin İrem'inden koparmışsın çiçekleri Solmayacak güzelliğine tutuldum göklerinin Yetmiyor demek ki sevmek ilgisine incinin Değemeyecek sözleri israf etmeyeceğim sana Anlayacağın bunlar benden almadıkların Şuheda